สรุปประเด็นเดือดที่ซอยรามฯ53 มวลชนนับพันล้อมกรอบ สาวสองหมิ่นศาสนา

สรุปประเด็นเดือดที่ซอยรามฯ53 มวลชนนับพันล้อมกรอบ สาวสองหมิ่นศาสนา

เหตุการณ์ความชุลุมุนที่เกือบจะเป็นการจลาจล ที่ซอยรามคําแหง 53 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2569 ซึ่งมีผู้คนนับพันมารวมตัวกันจากความไม่พอใจ ที่จากกรณี นายอับดุลเลาะห์ หรือชื่อที่ใช้ในโซเชียล คือ "มาดาม" ซึ่งเป็น LGBTQ บ้านเดิมอยู่จังหวัดนราธิวาส แต่มาทํางานที่กรุงเทพฯ มีการไลฟ์มีเนื้อหาดูคัมภีร์อัลกุรอานและหมิ่นศาสนาอิสลาม เมื่อข่าวแพร่สะพัดไปจึงทําให้มีการมารวมตัวของผู้ที่ไม่พอใจจํานวนมาก 

1. จุดเริ่มต้น

เหตุการณ์เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 3-4 วันก่อนหน้านี้ เมื่อมีการออกมาตักเตือนกลุ่มสาวสองมุสลิมเกี่ยวกับการสวมชุดฮิญาบ (ผ้าคลุมผม) โดยอ้างอิงตามหลักการทางศาสนา  ที่ห้ามชายแต่งกายเลียนแบบหญิง โดยบุคคลที่เป็นประเด็นหลักคือ "เลาะห์" (หรือที่รู้จักในชื่อ "มาดามเลาะ")

2. ชนวนเหตุจากการไลฟ์สด: การเย้ยหยันคัมภีร์

สถานการณ์บานปลายเมื่อมีการไลฟ์สดพูดคุยกันระหว่างกลุ่มสาวสองกับฝ่ายที่มาตักเตือน ชื่อ "ฟรีส" แม้ฝ่ายตักเตือนจะพยายามอธิบายด้วยเหตุผลและยกอัลกุรอานมาดีเบตด้วยท่าทีที่สุภาพ แต่ "เลาะห์" กลับมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม เช่น การแสดงท่าทางลบหลู่ และจุดที่รุนแรงที่สุดคือ การนําบทอ่านในอัลกุรอานมาดัดแปลงเพื่อเย้ยหยันอย่างหยาบคาย  โดยเปลี่ยนคําสรุปท้ายของโองการ อัลฟาติฮะ (Al-Fatiha) ซึ่งเป็นโอกงการที่มุสลิมจะต้องอ่านในการทําละหมาด  จาก "วาลัฎฎอ ลีน" เป็น "วาลัฎฎอ ฮายิง" (ซึ่งคําหลังในภาษาท้องถิ่นแปลว่า สุนัข)

3. กระแสต่อต้านและการท้าทายในโลกโซเชียล

คลิปดังกล่าวกลายเป็นไวรัลไปทั่วโลกมุสลิม (ไทย, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, บรูไน และลามไปถึงแถบอาหรับ) สร้างความเสียใจและโกรธเคืองอย่างรุนแรง เนื่องจากอัลกุรอานคือสิ่งสูงสุดที่มุสลิมยึดถือ แม้จะมีการเรียกร้องให้ขอโทษ แต่ในระยะแรก "เลาะห์" ยังคงแสดงท่าทีท้าทายผ่านโซเชียลและไม่เกรงกลัวต่อกระแสดราม่า ทําให้ไฟแห่งความโกรธแค้นยิ่งโหมหนักขึ้น

4. การเผชิญหน้า ณ ซอยรามคําแหง 53 (10 พฤษภาคม 2569)

เมื่อมีการตามหาตัวจนพบว่า "เลาะห์" กบดานอยู่ในพื้นที่ ประธานชุมชนสุเหร่าจระเข้จึงได้ประสานงานเพื่อให้นัดมาพูดคุย  เจรจาเพราะเกรงว่าหากปล่อยไป สถานการณ์จะบานปลาย โดยนัดที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในซอยรามคําแหง 53 ในช่วงเย็น แต่เมื่อข่าวแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว ทําให้มีมวลชนนับพันคนมารวมตัวกันด้วยความโกรธแค้นจนเกือบเกิดเหตุจลาจล

5. บทสรุปและการยอมรับผิด

ภายใต้สถานการณ์ที่ตึงเครียด "เลาะห์" ได้ยอมรับผิดและขอโทษครอบครัว โดยระบุว่าทําไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ เพื่อเป็นการแสดงความจริงใจต่อมวลชนที่อยู่โดยรอบ "เลาะห์" ได้ กล่าวขอโทษและสํานึกผิดและพร้อมจะปรับปรุงตัวเองใหม่ พร้อมทําตามข้อเรียกร้อง ของมวลชนที่มาชุมนุม ดังนี้:

การตบปากตนเอง: เพื่อเป็นการขอโทษต่อคําพูดลบหลู่ที่ได้ลั่นวาจาออกไป

การยอมโกนศีรษะ: เพื่อแสดงความสํานึกผิดอย่างสูงสุดต่อหน้ามวลชน

อย่างไรก็ตาม ระหว่างนั้นเกิดเหตุชุลมุนขึ้น เพราะแม้ว่าคนที่อยู่ด้านหน้าร้านอาหาร ที่มีการเจรจากัน จะได้ยินและรับรู้การขอโทษของ “เลาะห์”  แต่คนที่อยู่ห่างออกไปบนถนน ยังไม่ได้ยิน

การเข้าสู่กระบวนการกฎหมาย: เจ้าหน้าที่สายตรวจกว่า 10 นายต้องเข้ามาควบคุมสถานการณ์และนําตัวไปที่โรงพัก ท่ามกลางความชุลมุนที่มวลชนบางส่วนพยายามจะเข้าถึงตัวยิน จึงเกิดชุลมุนต้องเรียกสายตรวจนับ 10 นาย มาควบคุมสถานการณ์ แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่านไปได้ เมื่อเจ้าหน้าที่ตํารวจสามารถนําตัว “เลาะห์” ออกไปจากจุดเกิดเหตุได้ในที่สุด